Η ΠΕΠ για τα αδέσποτα

ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ ΓΙΑ ΤΑ  «ΑΔΕΣΠΟΤΑ»


Τα «αδέσποτα» οικόσιτα ζώα δεν είναι πρόβλημα. Έχουν προβλήματα. Έχουν προβλήματα υγείας, επιβίωσης. Και βέβαια το πρόβλημα δεν λύνεται με τις φόλες , που πράγματι αποτελούν ντροπή για τον «πολιτισμό» μας. Ούτε οι στειρώσεις λύνουν το «πρόβλημα». Αυτά ακούγονται από τις διάφορες πλευρές. Όμως ας δούμε το «πρόβλημα» : Ποιο είναι, πως δημιουργείται; Ξεκινώντας από τον ίδιο τον όρο «αδέσποτα» θεωρούμε ότι αυτός καθεαυτός είναι απαράδεκτος (και σαν όρος και σαν έννοια). Παραπέμπει στην κυριότητα, στον «δεσπότη». Βλέποντας τα πάντα με ανθρωποκεντρικό  πρίσμα δεν μπορούμε να διανοηθούμε δυστυχώς ότι κάτι δεν ανήκει στον άνθρωπο. Ότι τελικά τίποτα δεν «ανήκει» στον άνθρωπο. Και αφού δεν ανήκει στον άνθρωπο το φοβόμαστε, το εξοστρακίζουμε, το κυνηγάμε, το σκοτώνουμε, το εξαφανίζουμε. Δυστυχώς. Για να αλλάξει αυτό χρειάζεται πολλή πολλή δουλειά. Επίπονη και μακροχρόνια. Και  κύρια αυτό τον στόχο θάπρεπε να υπηρετούν οι φιλοζωϊκές και περιβαλλοντικές ή οικολογικές οργανώσεις. Αλλά και οι φορείς γενικότερα. (Καλές οι στειρώσεις αλλά αν και αμβλύνουν το πρόβλημα δεν το λύνουν και επί πλέον στο ίδιο πλαίσιο σκέψης ενσωματώνονται . Στην διαχείριση του προβλήματος  από τον άνθρωπο. Στο ανθρωποκεντρικό).

Η στάση βέβαια των περισσότερων (φορέων) είναι επιεικώς απαράδεκτη. Στοχεύει στην εξαφάνιση του «προβλήματος» (με ενεσούλες (sic), φόλες ή γκέτο κυνοκομείων ). Γενικά δεν ανέχονται κάτι που δεν τους «ανήκει». Τους χαλάει τη βιτρίνα της «αγγελικά πλασμένης κοινωνίας» μας.

Πρόσφατα κυκλοφόρησαν πληροφορίες για ειδικό νομοσχέδιο που θα λύνει το πρόβλημα των αδέσποτων στην Αθήνα . Εν όψει της Ολυμπιάδας. (Το μεγάλο αυτό - και επικερδέστατο για λίγους -  φιάσκο για όλους μας). Πρέπει λένε να καθαρίσει η Αθήνα από τα αδέσποτα ! (σκύλους, κλπ.). Για τους σκύλους τα προτεινόμενα μέτρα «είναι γενικά αποδεκτά». Εγκλεισμοί, γκέτο, φόλες, κλπ. Λίγες οι αντιδράσεις. Αποστείρωση λοιπόν! Όπως στα «πολιτισμένα» βόρεια κράτη. Εκεί δεν υπάρχουν «αδέσποτα». Ελέγχονται τα πάντα. Εκεί πχ. μετά την πλήρη εξαφάνιση της άγριας πανίδας λόγω ασύστολου κυνηγιού (εκεί δεν συναντάς πτώματα άγριων ζώων στους δρόμους πχ.) και αφού ξανασκέφτηκαν το όλο θέμα, απαγόρευσαν το κυνήγι και άρχισαν να επανεισαγάγουν (ελεγχόμενα πάντα) στη φύση «άγρια» είδη ζώων. Όσο για τα οικόσιτα «αδέσποτα» δεν υπάρχουν. Εμφανίζονται πολύ λιγότερα (λόγω αυξημένων, θεσμικά, ευθυνών των ιδιοκτητών τους – πχ μητρώο ιδιοκτητών στειρωμένων και μόνο ζώων) αλλά και όσα εμφανίζονται, εξαφανίζονται αμέσως. Σε μερικά δε «πολιτισμένα» κράτη δεν επιτρέπεται ούτε καν η είσοδος στους τουρίστες με ζώα. (σκυλιά , γατιά κλπ.). Από την άλλη πλευρά τα επιχειρήματα πρέπει να είναι σοβαρά τουλάχιστον για μια χώρα με παρούσα ακόμη την άγρια πανίδα και με ενδείξεις ισορροπιών. Το επιχείρημα πχ. ότι με την μείωση των «αδέσποτων» σκύλων παρατηρείται αύξηση του πληθυσμού των αρουραίων είναι αν μη τι άλλο λανθασμένο. Πιστεύουμε οτι η παρουσία «αδέσποτων» σκύλων εντός και εκτός κατοικημένων περιοχών οδηγεί στην εξαφάνιση των αλεπούδων, κουναβιών κλπ. Ειδών που τρέφονται κύρια με αρουραίους.

(Ένα ντόπιο παράδειγμα. Η παρουσία «αδέσποτων» στο Μονολίθι έχει οδηγήσει στα παρακάτω : - στην εξαφάνιση των (δύο τουλάχιστον) αλεπούδων, κουναβιών κλπ. από την περιοχή. -στην απομάκρυνση από τους φυσικούς τόπους φωλιάσματος των αμμοσφυριχταριών της ακτής. - στην αύξηση του όγκου των σκουπιδιών (κονσερβοκούτια, κουτιά γάλακτος, σακούλες κλπ., μερικών επικίνδυνων για την άγρια ζωή), που αφήνουν οι διάφοροι «φιλόζωοι». Για τον λόγο αυτό πιστεύουμε πως η συγκεκριμένη «αδεσποτοπαρέα» θα πρέπει να μεταφερθεί σε άλλη, πιο συμβατή, περιοχή).

Στόχος λοιπόν, τόσο των ΜΚΟ (οικολογικών, φιλοζωικών, πολιτιστικών κλπ.) όσο και των λοιπών φορέων θα πρέπει να είναι η αλλαγή νοοτροπίας των πολιτών απέναντι στους τετράποδους φίλους μας. Μια προσπάθεια επίπονη και μακροχρόνια.

Γιατί σαν φίλους μας (και σαν θύματά μας ) θα  πρέπει να τους βλέπουμε και όχι σαν εχθρούς μας. Εμείς δημιουργούμε το πρόβλημα και όχι τα ζώα.

 

Απρίλης 2002

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ  ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

 

 
e-press